مزایای قیر طبیعی در روسازی آسفالت

روسازی آسفالت یکی از مهم‌ترین مراحل آسفالت کردن سطوح به‌خصوص در جاده‌ها است. در پژوهش‌های علمی گوناگونی به بررسی مزایای استفاده از گیلسونایت در روسازی آسفالت پرداخته شده است. یکی از این پژوهش‌ها، مطالعه‌ای است که توسط مرکز روسازی ممتاز در دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست نوادا در سال 2015 انجام شده است.

این مطالعه نشان داده است که استفاده از قیر طبیعی در روسازی آسفالت تا حد زیادی موجب افزایش دوام و عمر آسفالت می‌شود. این اثرگذاری ناشی از به کار بردن بایندرهای (اتصال دهنده) طبیعی اصلاح شده در گیلسونایت است. طبیعتا حاصل این مطالعه می‌تواند در کاهش هزینه‌های ناشی از تعمیر و نگهداری آسفالت جاده‌‎ها موثر باشد.

نکات مثبت استفاده از قیر طبیعی در روسازی آسفالت

مقاومت کششی: گیلسونایت طبیعی مقاومت و استحکام کششی را در محیط‌های مرطوب و همچنین محیط‌های عادی، به میزان محسوسی افزایش می‌دهد.
مقاومت فشاری: در این زمینه وجود بایندرهای اصلاح شده در گیلسونایت، موجب بهبود میزان مقاومت فشاری روسازی آسفالت می‌شود.
مقاومت شیارشدگی: بایندرهای اصلاح شده همچنین از شیار شدگی آسفالت جلوگیری می‌کنند. تحقیقات انجام شده نشان داده است که در 90 درصد موارد، افزودن قیر طبیعی می‌تواند به افزایش عمر آسفالت تا میزان ده برابر منجر شود.
مقاومت خستگی: طول عمر معمول روسازی آسفالت در صورت استفاده از بایندرهای اصلاح شده توسط گیلسونایت طبیعی، می‌تواند از 1.5 تا 5 برابر افزایش پیدا کند.

کاهش هزینه‌ها با روسازی آسفالت

قیر طبیعی میزان ویسکوزیته آسفالت را افزایش می‌دهد. به همین دلیل بر خلاف آسفالت‌های دیگر، باعث مقاوم شدن جاده در برابر خستگی و تغییر شکل، حتی در دمای بالا می‌شود. گزارش‌های عملیاتی بسیاری وجود دارد که از افزایش حداقل دو برابری عمر آسفالت در صورت استفاده از قیر طبیعی خبر می‌دهد. در زمینه کاهش قیمت گیلسونایت طبیعی نزدیک به 20 درصد اثرگذاری مستقیم دارد. این ماده اجازه می‌دهد تا لایه‌های بیس و بایندر با حفظ عملکرد مناسب تا 20 درصد نازک‌تر باشند و برای ساخت جاده نیاز به مواد خام اولیه کمتری باشد. هرچند علت اصلی مقرون به صرفه بودن این روش به افزایش عمر آسفالت ارتباط بیشتری دارد.

امکان بازیافت آسفالت

استفاده از گیلسونایت طبیعی در بازیافت آسفالت، نقشی موثر دارد. استفاده از این ماده بازیافت، آسفالت‌های قدیمی را امکان‌پذیر کرده و باعث می‌شود تا آسفالت بازیافتی به اندازه آسفالت نو مقاوم باشد. این در حالی است که بازیافت آسفالت‌های معمولی نتیجه‌ای مشابه با آسفالت نو را نداشته و روسازی انجام شده در این حالت در برابر ترک خوردگی آسیب‌پذیر است.

خواص منحصر به فرد گیلسونایت، از جمله استحکام و مقاومت خستگی بالا، کاهش حساسیت دمایی، مقاومت بالا در برابر تغییر شکل، افزایش مقاومت در برابر آب‌سایی (آب شستگی)، کاهش ضخامت روسازی و همگام بودن با محیط زیست باعث می‌شود استفاده از این ماده در راهسازی به‌صرفه باشد. گیلسونایت را می‌توان به طور مستقیم در کارخانه مخلوط، گرم و بدون تجهیزات اضافی به آسفالت افزود. به زبان ساده در شرایطی که جاده‌ای با قیر طبیعی تنها 10 سال عمر می‌کند؛ جاده آسفالته که با گیلسونایت طبیعی روسازی شده است؛ می‌تواند تا 25 سال دوام داشته باشد.

گیلسونایت به صرفه‌تر از پلیمر اصلاح شده

افزودنی‌های پلیمری اصلاح شده می‌توانند عملکرد بایندر را تحت شرایط دشوار خاصی بهبود بخشند. هرچند هزینه پلیمرهای SBS بیش از دو برابر گیلسونایت است. راه حل مقرون به صرفه‌تر ترکیب گیلسونایت با پلیمرهای  SBS جهت دستیابی به درجه مورد نظر است.

مقاومت در برابر شیار شدگی

گیلسونایت باعث افزایش ویسکوزیته آسفالت شده و در نتیجه بر خلاف سایر مواد اصلاح کننده یا آسفالت های با مدول بالا بر اساس RAP، موجب مقاوم شدن جاده‌ها در مقابل تغییر شکل و خستگی حتی در دمای بالا می‌شود.

0 0 vote
رتبه بندی
Subscribe
Notify of
guest
0 نظرات
Inline Feedbacks
View all comments